Üniversite hayali kuran hemen her öğrenci zaman zaman aynı cümleyi söylüyor: Bugün sadece 2 saat çalıştım. Bu cümlenin arkasından da çoğu zaman suçluluk geliyor. Sanki o gün tamamen boşa gitmiş gibi. Sanki hedef biraz daha uzaklaşmış gibi.
Ama dürüst olalım: YKS süreci her gün aynı tempoda giden steril bir düzen değil. Bazı günler çok akarsın, bazı günler zorlanırsın. Önemli olan tek tek kötü günler değil; o günleri nasıl okuduğundur.
Saat tek başına her şeyi anlatmaz
2 saat çalıştın diye gün kötü geçmiş olmak zorunda değil. O 2 saatte gerçekten odaklı bir AYT denemesi çözdüysen, yanlışlarını analiz ettiysen ya da zorlandığın bir konuyu netleştirdiysen, o günün değeri düşündüğünden yüksek olabilir.
Tersine, 7-8 saat masa başında oturup sürekli dağıldıysan, ekranla oyalanıp kendini sadece çalışmış gibi hissettirdiysen süre uzamış olur ama katkı aynı ölçüde büyümez.
Bu yüzden her az saat kötü değildir. Her uzun saat de verimli değildir.
Asıl soru şu: O 2 saatte ne yaptın?
Kendine şu soruları sor:
- Gerçekten odaklı mıydım?
- Yaptığım iş beni ileri taşıdı mı?
- Yoksa sadece gün kurtarmaya mı çalıştım?
Bu sorular, suçluluk hissinden çok daha faydalıdır. Çünkü seni yargılamaz; yönlendirir.
Her gün zirve performans beklemek gerçekçi değil
Bazı günler zihinsel yorgunluk olur. Bazen moral düşer, bazen sosyal hayat araya girer, bazen sadece kafa doludur. Bu süreçte her gün aynı güçte olmak mümkün değil. Zaten başarıyı belirleyen şey de bu değil.
Seni ileri götüren şey:
- Yeniden masaya dönebilmek
- Kötü günü büyütmemek
- Ertesi günü çöpe atmamak
Bir gün az çalışmak tehlikeli değildir. Bir gün az çalışıp sonra zaten bozuldu deyip tamamen savrulmak tehlikelidir.
Sürdürülebilir tempo, gösterişli tempodan daha değerlidir
YKS'de çoğu zaman kazananlar en sert başlayanlar değil, ritmini koruyanlar olur. Günde 3-4 saat ama düzenli ve bilinçli çalışan bir öğrenci, bir süre sonra çok daha sağlam bir temel kurabilir.
Bu, az çalışmayı romantikleştirmek değil. Gerekiyorsa süre de artmalı. Ama o süre gösteriş için değil, gerçekten ihtiyaç olduğu için artmalı.
Sen saat değil, emek biriktiriyorsun.
Bugün sadece 2 saat çalıştıysan kendine hemen hüküm verme. Önce o 2 saatin ne olduğuna bak. Sonra da yarına nasıl döneceğini düşün. Bu süreçte bazen en kıymetli şey kusursuz olmak değil, devam etmektir.
Doğru kullanılmış emek her zaman birikir.